03/03/2013
Je kan niet meer reageren op dit artikel.
Chris
Dit is de tekst die Diane heeft voorgelezen tijdens de uitvaartplechtigheid:
Chris was een kleurrijke figuur in onze pingpongclub en het Vlaams-Brabantse tafeltennis.
Wie hem voor het eerst ontmoette, was gefascineerd door zijn wapperende manen en wilde baard. Door zijn diepe en warme stem werd al snel duidelijk dat er onder de ruwe bast een groot gouden hart verscholen zat . Urenlang kon je met hem filosoferen. Als je dan nog eens te weten kwam dat hij godsdienstleraar was, stond hij meteen in je geheugen gegrift. Grote bewondering voor zijn steeds positieve denken en hoe hij opkwam voor de zwakkere figuren.
Chris bracht mooie plezante momenten in onze club.
Twee ervan nog even vermelden, omdat Chris ze zelf graag in herinnering bracht.
Zo reed hij eens met zijn ploeg in volle vaart naar een uitwedstrijd in de buurt van Halle. Zoals altijd, was er opnieuw veel leute in onze Chris zijn VW-Passatje, waardoor de eindbestemming even uit het oog verloren werd. Tot een ploegmaat plots opmerkte: verdorie, we zitten inmiddels al bijna aan de Frans-Belgische grens, richting Parijs! Onze Chris maakte vervolgens resoluut rechtsomkeer om de andere richting uit te scheuren. Maar geen probleem, voor Chris werden de wedstrijden met meer dan een uur vertraging nog gespeeld.
Chris speelde ook eens samen in een ploeg met nog 2 andere godsdienstleerkrachten. (Roland en Henri). Jullie raden nooit wat de naam was van de 4e speler in die ploeg die avond…ene Dirk…Bisschop!
Verder was Chris een levensgenieter, maakte veel grapjes en met kaarten kon hij na de wedstrijden doorgaan tot in de vroege uurtjes. (kingen,manillen,changkai-checken)
Bijna 30 jaar was hij een trouwe speler van onze tafeltennisclub Pingouin Leuven.
Voor zijn teamgenoten was hij een toffe ploegspeler, steeds een grote steun voor de ploeg.
Voor tegenstanders was hij met zijn antitop en doorzettingsvermogen een taaie brok.
Ook buiten zijn sportieve prestaties konden we als club steeds op hem rekenen. Hij was de leider van ons bakkersteam van onze jaarlijkse BBQ. Onze lamskoteletjes zullen wellicht niet meer zo sappig op onze borden terecht komen als voorheen.
Enkele jaren geleden kreeg hij ook nog de beker voor de meest verdienstelijke clubspeler.
Chris, je ploegmaten en de hele club zullen je missen, we zullen zeker nog lang over jou vertellen.
Chris was een kleurrijke figuur in onze pingpongclub en het Vlaams-Brabantse tafeltennis.
Wie hem voor het eerst ontmoette, was gefascineerd door zijn wapperende manen en wilde baard. Door zijn diepe en warme stem werd al snel duidelijk dat er onder de ruwe bast een groot gouden hart verscholen zat . Urenlang kon je met hem filosoferen. Als je dan nog eens te weten kwam dat hij godsdienstleraar was, stond hij meteen in je geheugen gegrift. Grote bewondering voor zijn steeds positieve denken en hoe hij opkwam voor de zwakkere figuren.
Chris bracht mooie plezante momenten in onze club.
Twee ervan nog even vermelden, omdat Chris ze zelf graag in herinnering bracht.
Zo reed hij eens met zijn ploeg in volle vaart naar een uitwedstrijd in de buurt van Halle. Zoals altijd, was er opnieuw veel leute in onze Chris zijn VW-Passatje, waardoor de eindbestemming even uit het oog verloren werd. Tot een ploegmaat plots opmerkte: verdorie, we zitten inmiddels al bijna aan de Frans-Belgische grens, richting Parijs! Onze Chris maakte vervolgens resoluut rechtsomkeer om de andere richting uit te scheuren. Maar geen probleem, voor Chris werden de wedstrijden met meer dan een uur vertraging nog gespeeld.
Chris speelde ook eens samen in een ploeg met nog 2 andere godsdienstleerkrachten. (Roland en Henri). Jullie raden nooit wat de naam was van de 4e speler in die ploeg die avond…ene Dirk…Bisschop!
Verder was Chris een levensgenieter, maakte veel grapjes en met kaarten kon hij na de wedstrijden doorgaan tot in de vroege uurtjes. (kingen,manillen,changkai-checken)
Bijna 30 jaar was hij een trouwe speler van onze tafeltennisclub Pingouin Leuven.
Voor zijn teamgenoten was hij een toffe ploegspeler, steeds een grote steun voor de ploeg.
Voor tegenstanders was hij met zijn antitop en doorzettingsvermogen een taaie brok.
Ook buiten zijn sportieve prestaties konden we als club steeds op hem rekenen. Hij was de leider van ons bakkersteam van onze jaarlijkse BBQ. Onze lamskoteletjes zullen wellicht niet meer zo sappig op onze borden terecht komen als voorheen.
Enkele jaren geleden kreeg hij ook nog de beker voor de meest verdienstelijke clubspeler.
Chris, je ploegmaten en de hele club zullen je missen, we zullen zeker nog lang over jou vertellen.
|
Reacties
Er zijn geen reacties op dit artikel. |