KTTK Pingouin

contact
09/12, door michel
Hey Swa,
We begroeten mekaar in de sportzaal voor het Clubkampioenschap.
“Alles goed?” vraag ik je… Je linkermondhoek klimt omhoog tot een glimlach, en je ogen blinken…
Je bent blij om terug te zijn in de club, dat was al even geleden… Een fijn gevoel.
Je spreekt de pingouinkolonie toe, en start de wedstrijden op….
En dan gaat het even richting cafetaria : “Drinkt er ene van mij”…
Je aanbod kan ik niet weigeren, en even later staan we samen terug in de zaal met een Leffe in de hand. Veel wordt er niet gezegd, en dat hoeft ook niet :
Je bent ook niet de man van veel en grote woorden : je observeert liever, overdenkt en … je geniet als een echte Bourgondiër, met volle teugen van de Leffe, maar vooral ook van je club, van Pingouin.
En de volgende dag stuur je ons een mail met het verslag van de kampioenschappen :
Welja, Je bent dus ook een man van véél woorden, weliswaar geschreven : uitgebreid, maar weloverwogen, gewikt en gewogen… Het papier pakt bij jou, en geeft zo mooi je ideeën weer. Steeds in het teken van samenhorigheid, plezier, sportiviteit en eerlijkheid..


En Swa,
Dat pingpongclubje, Pingouin, dat is je (op één na) grootste liefde, je passie, het is een rode draad door je leven :
Want, meer dan veertig jaar geleden al, sloot je als jonge snaak aan bij de oudste tafeltennisclub van Vlaanderen en 2e oudste van België : daar ben je zo geweldig fier op, hé…
En al snel had je de microbe te pakken, en toen 2 jaar later die mooie blonde freule op het clubtoneel verscheen : dan was je voorgoed verkocht….
Samen met Diane zorgde je voor een stevige leden-boom : Tom, Tineke en Bart : wat een kroost! Je liep over van trots, een superfiere papa was je.
Tijdens je 30-jarige voorzitterschap zette je sterk in op clubliefde en samenwerking :
Je belangrijkste clubtrofee was deze van “meest verdienstelijke clublid van het jaar”. Voor jou past enkel de clubtrofee voor een heel leven…
Tot ziens Swa, beste vriend,
Het is een voorrecht om jou te hebben mogen kennen en meemaken.
We zullen je niet meer zien, niet meer met onze ogen… Maar als we even onze ogen sluiten, dan kunnen we met ons hart naar je blijven kijken, en met trots warme herinneringen aan jou koesteren.
Swa, voorzitter, vriend, goeie reis en …bedankt…reacties (0)